Äuromaatjes.nl
Copyright © 2013  by "Euromaatjes"   •   All Rights reserved   •   E-Mail:info@euromaatjes.nl
FinanciŽle opvoeding
Geld en opvoeding

Als het gaat op financiŽle opvoeding doen veel ouders dat op goed gevoel en vaak kom je er dan wel achter hoe het beste kan worden omgegaan met je kind in een bepaalde situatie. En wat voor het ene kind werkt, werkt juist weer helemaal niet bij een ander kind uit hetzelfde gezin. Regelmatig krijg ik uit mijn omgeving vragen gesteld over bepaalde situaties als het gaat om kinderen en geld en vertel dan hoe ik ergens tegenaan kijk. Iets vanuit meerdere invalshoeken bekijken is soms wel eens handig. Je voelt je bevestigd in wat je misschien zelf ook al dacht of je hoort eens wat een ander er van vindt waar jezelf niet zo 123 aan had gedacht. Uiteindelijk beslis je zelf wat je er mee wilt.
Met die insteek plaats ik de verschillende vragen die op mijn pad komen in dit gedeelte van Euromaatjes.


Ieder jaar zakgeldverhoging?

Deze discussie had ik dan zelf onlangs met mijn partner. Wij hebben drie kinderen en met de oudste twee was het standaard dat we ze ieder jaar zakgeldverhoging gaven aan de hand van een lijstje dat we hadden gemaakt. Vanaf de middelbare school hadden beide kinderen hetzelfde bedrag. Dus toen onze jongste zoon weer een jaartje ouder werd en we moesten kijken naar het bedrag dat hij zou krijgen vond ik het eigenlijk niet nodig om het zakgeld te verhogen omdat zijn uitgaven op dat moment niet waren veranderd. Hij zou er bijvoorbeeld geen verantwoordelijkheden bij krijgen, niet meer onkosten hebben dus hebben we in overleg besloten het zakgeld gelijk te laten voor dit moment. Het kan dus goed dat we het bedrag wel verhogen op het moment dat er wel veranderingen zijn. Bijvoorbeeld als mijn zoon iedere week een keer zou willen zwemmen. Het zakgeld moet dan genoeg zijn om dat ook iedere week te kunnen betalen.

Heb jij ook al eens met dit  of een ander bijltje gehakt en zou je dit willen delen met de andere lezers? Stuur jouw aanpak via deze link.
Moet ik mijn kind geld meegeven naar school?

Er bestaan op de middelbare school nogal wat verschillen tussen kinderen wat betreft geld op zak hebben. Zeker als kinderen zelf al geld verdienen met een baantje.
Deze verschillen ontstaan op verschillende manieren. Zo zijn er kinderen die iedere dag geld krijgen van hun ouders om iets op school te kopen. Dat kan gaan om een complete lunch, (bonnen) voor thee of koffie en/of wat lekkers tussendoor. Een aantal van deze kinderen krijgen iedere dag een bedrag mee naast het zakgeld dat ze al krijgen. Andere ouders geven minder zakgeld en een klein bedrag per dag. Er zullen dus kinderen zijn die soms veel meer te besteden dan andere klasgenoten. Het kan lastig zijn als je kind vind dat het te weinig geld krijgt en ook wel iedere dag een euro ( of meer) mee naar school wil. Heel veel ouders vinden gewoon dat een kind vanuit huis alles voor de lunch, een tussendoortje en drinken mee naar school kan nemen, dat is immers "gratis". Als zoon of dochter toch iets op school wil kopen vinden veel ouders dat het zakgeld daarvoor moet worden aangesproken. Scholen hanteren helaas grote verschillen als het gaat om lunches, drankjes en tussendoortjes. Van 0.17 cent voor een kop thee tot wel een euro voor een broodje! Over het algemeen is het van huis meenemen natuurlijk veel goedkoper dan broodjes e.d. op school kopen. Ook zijn er soms ook snacks te koop en op andere scholen worden er alleen gezonde voeding aangeboden. Verschillen tussen kinderen zullen er altijd zijn. Nu op school en straks in het latere volwassen leven. Je kind dit uitleggen kan helpen in de acceptatie waarom je geen extra geld wilt meegeven. Volg daarom zelf je gevoel en laat je daarbij niet te snel beÔnvloeden met kreten als, `iedereen krijgt geld mee voor school!` want dat is zeker niet het geval!

Tip: Maak samen goede afspraken over wat wel en niet van het zakgeld moet worden betaald. Beoordeel af en toe of de hoogte daarvan nog wel klopt als situaties veranderen.


Heb jij ook al eens met dit of een ander bijltje gehakt en zou je dit willen delen met de andere lezers? Stuur jouw aanpak via deze link.

Weet je kind het verschil tussen iets nodig hebben of iets willen hebben?

Aan de hand van diverse dagelijkse dingetjes kun je dit bespreekbaar maken.

Wat heb je nodig om te kunnen leven?
Voedsel, water, een huis, kleding, medicijnen, dokter enz. Dingen die je wilt hebben zijn, een nieuwe spelcomputer, een flatscreen tv, een ipod of iets anders. Bepaalde dingen die je wilt hebben kunnen toch uiteindelijk nodig zijn. Bijvoorbeeld als je een fiets nodig hebt om naar school te gaan of naar de sportclub. Zonder die fiets kun je er niet komen. Kleding heb je nodig maar is het ook nodig om dat van een bepaald merk te hebben? Kinderen moeten ook keuzes maken uit nodig en willen. Je kunt het geld tenslotte maar ťťn keer uitgeven. Dit verschil weten helpt kinderen met keuzes maken nu en in de toekomst. Later als ze groot zijn blijft er naast de vaste lasten een deel over dat je kunt besteden voor nodig of willen.

Vragen die je een kind (of jezelf) zou kunnen stellen:
∑Zou je dit graag willen hebben of heb je dit ook echt nodig?
∑Kun je ook zonder?
-Zijn er andere manieren? Denk aan lenen, tweedehands of huren, sparen.

Heb jij ook al eens met dit of een ander bijltje gehakt en zou je dit willen delen met de andere lezers? Stuur jouw aanpak via deze link.



 

Maaaa'm mogen we een ijsje?


In de zomermaanden trekken we meestal wat vaker de portemonnee. Met name kleine kinderen hebben vaak  geen flauw benul wat zo'n terras ijsje kost. Roepen al snel "ik wil een magnum!"". Kinderen zijn natuurlijk ook  door alle flitsende ijsreclames. Dat zit er al jong in.
Grijp deze situatie op een speelse manier aan voor een beter euro gevoel.

Hoe doe je dat?
Spreek van te voren af hoeveel je kind krijgt om te besteden. Geef ze het muntstuk het liefst in de hand. Zorg ook dat een aantal ijsjes niet voor dat bedrag te koop zijn. Het gaat om het bewust worden. Niet om het wel of niet gunnen van een bepaald ijsje. Meestal wijst een jong kind een ijsje aan die het in eerste instantie wil hebben. Jij noemt de prijs en laat je kind beoordelen of dat wel of niet gaat lukken. In het begin zal dat nog wel lastig zijn. Je zult merken dat ze daar steeds beter in zullen worden. Ze ervaren dat er dus dure ijsjes zijn en ook goedkope.

Leren in de praktijk
Later als kinderen al een beetje kunnen rekenen kun je ze ook kleine rekensommetjes laten maken. Als je een ijsje koopt van twee euro en ik geef je nu 5 euro. Hoeveel krijg je terug? Heb je het ook echt terug gekregen? We zijn met zijn vieren, hoeveel kosten alle ijsjes samen?  Kinderen leren zo ook het schoolse leren te gebruiken in de echte wereld. Dus meer vliegen in ťťn klap!
 
Crisis? Bespreken we dat met onze kinderen?

Of jongeren het willen of niet, ze krijgen er ook mee te maken, de crisis. Menig gezin merkt het in het te besteden inkomen. Veel wordt duurder terwijl het inkomen hetzelfde blijft. Door omstandigheden kan het inkomen lager worden of zelfs wegvallen. Je baan kwijt raken of voor minder uren worden ingezet of misschien wel door ziekte of met een onverkoopbaar huis zitten! Allerlei toeslagen en vergoedingen vervallen of worden een stuk  lager.  Het is voor veel gezinnen steeds vaker noodzakelijk dat beide ouders werken. Een tweede inkomen is vaak niet meer alleen voor de extraatjes.

Geen ouder die het prettig vind financiŽle problemen met zijn kinderen te bespreken. Maar wat als je merkt dat je het gekozen zak- en kleedgeld echt niet meer (helemaal) kan opbrengen. Of dat de cadeau's voor verjaardag en sinterklaas eigenlijk ver boven het budget dreigen te gaan. Je kind wil bovendien ook wel een nieuwe kamer of die vette Moscow jas....en een nieuw mobiel als het even kan...

Laat kinderen meedenken!

En ja, je gunt het ze. Daar ligt het niet aan. Het moet anders en minder, dat is een feit en hoe pak je zoiets aan? Misschien wel makkelijker dan je denkt. Kinderen begrijpen heel goed wat het betekent als iets op is. Met zijn allen rond de tafel zitten en bespreken wat  (nog) wel kan zorgt voor duidelijkheid en rust. Je kunt bijvoorbeeld aan iedereen vragen om ideeŽn aan te leveren en van daaruit oplossingen te vinden. Kinderen zijn creatiever dan je misschien vermoed en ook vaak bereidwillig om mee willen werken!

Hoe motiveer je kinderen om na te denken over beparen?


Een idee om dit te doen.

- Maak kaartjes met de onderwerpen waarop bespaart moet worden zoals,

















Op de achterkant van het kaartje kan iedereen zijn tip of idee kwijt wat een besparing of besparingen zouden kunnen zijn. Door iedereen te laten meedenken is het niet meer iets wat opgelegd is maar een gezamelijk plan. Zo is de kans groter dat veranderingen worden geaccepteerd en is de motivatie meestal groter!

Afrika? Gewoon in Nederland!
Het is ook goed om eens na te denken wat allemaal nog wel kan of mogelijk is en dingen te leren relativeren. Dan heb ik het niet over de zielige kindjes in Afrika met hongerige buikjes. Kinderen mogen best weten dat bijna 1 op de 10 kinderen ( bron:arme kant/EVA)  in Nederland het gewoon helemaal niet breed hebben. Deze kinderen hebben het zwaar. Waar een goed ontbijt en warme maaltijd, kleding en een eigen kamer met computer helemaal niet vanzelfsprekend is. Hoe moeilijk moet het zijn voor die kinderen die om zich heen kijken en zien wat leeftijdgenootjes wel allemaal hebben en kunnen doen. Misschien willen ze het wel verbergen en schamen ze zich. Hoe zou jij je voelen?  Misschien kennen ze zelf wel iemand in hun klas. Meestal zien kinderen het wel maar praten hier niet over.

Relativeren
Leren relativeren kan dus zeker helpen om een andere kijk te krijgen op je eigen leefomstandigheden. Hoe goed heb je het eigenlijk, voor welke dingen mag je  best dankbaar en blij zijn?

O
Schoolkosten
O
Kosten woon/werk/school
O
Boodschappen
O
Energie
O
Zakgeld
O
Cadeaus, kleding, vakantie, verjaardagen, uitstapjes, kapper, clubjes, sport enz...